Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Σώπα δάσκαλε...




 «Μια μέρα ήταν άνοιξη, χαρά Θεού, τα παράθυρα ήταν ανοιχτά κι έμπαινε η μυρωδιά από μια ανθισμένη μανταρινιά… δεν μπορούσαμε πια ν' ακούμε για οξείες και περισπωμένες. Κι ίσα-ίσα ένα πουλί είχε καθίσει στο πλατάνι της αυλής του σχολείου και κελαηδούσε. Τότε πια ένας μαθητής χλωμός, δε βάσταξε, σήκωσε το δάχτυλο: Σώπα δάσκαλε, φώναξε· σώπα δάσκαλε ν' ακούσουμε το πουλί».

Απόσπασμα από την «Αναφορά στον Γκρέκο» του  Νίκου Καζαντζάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου